Maar wel fluistert
Het is nieuwjaarsdag 2026 en we genieten van de rust. Geen bezoek, maar stilte en tijd voor onszelf.
Het is wel koud, maar buiten klussen kan wel. Rob heeft er zin in! Er wordt op een rustig tempo gewerkt aan de nieuwe mezzanine. Het wordt een stevige houten vloer, die voor de eigen toegang naar het gastenverblijf dient, en ook een buitenterras is voor onze gasten met een prachtig uitzicht.
Leonardo Da Vinci
Vlak voor de kerstdagen waren we twee dagen toerist in de Loire streek. Het stond al langer op ons verlanglijstje om naar Blois en Amboise te gaan, dus zo gezegd, zo gedaan. In Amboise heeft Leonardo Da Vinci de laatste drie jaren van zijn leven doorgebracht in Le Clos Lucé. Het is een inspirerend bezoek geweest! Bij thuiskomst wist Rob hoe hij een eigen hefmachine kon maken, met katrollen, zodat hij de zware balken voor de mezzanine, met gemak en zonder verdere hulp, op hun plek kon leggen. En het werkte fantastisch!
Focus
Met focus, plezier en beleid werden de balken netjes op hun plek gelegd. Van de totale oppervlakte is de helft nu klaar om de plankenvloer erop aan te brengen. En dit is ook de volgende stap, dus het kan niet beter.
De vreugde spat ervan af, omdat alles zo voorspoedig gaat! Maar dan gebeurt er iets dat lijkt op ‘overmoedig worden’ en vooral ‘het fluisteren van je kleine stemmetje niet serieus nemen’.
Eén traptrede
Rob besluit om een grote OSB vloerplaat op de balken te leggen om vandaar af de plankenvloer te leggen. De plank is te groot voor de hefmachine. Dus: dan maar onder de arm mee de ladder op naar boven.
Een klein stemmetje fluisterde dat dat geen goed idee was. En toch deed hij het.
Het ging heel snel: in een nano seconde en bij de eerste traptrede, viel hij recht op zijn billen op de betonnen vloer. Au!
Het lichaam schreeuwt
Na het fluisteren van de Ziel, die wel gehoord, maar niet geluisterd werd, schreeuwde zijn lichaam van de pijn. Met moeite kon hij opstaan en naar binnen, om de eerstvolgende 11 dagen te rusten en te bezinnen. Het is een geluk bij een ongeluk dat het ‘slechts’ met pijnstillers en veel liggen nu geneest.
Waarom gefluister?
In ons tijdperk worden we meer dan ooit uitgedaagd om naar ons stemmetje, ons buikgevoel, of hoe je het wilt noemen, te luisteren. Ons hoofd luistert naar programma’s, alles wat het met herhaling te horen krijgen. Als we maar vaak genoeg hetzelfde horen, met die oren aan de zijkanten van ons hoofd, dan geloven we dat. Ook al is het niet waarheid. Ons hart (Ziel of innerlijke stem) resoneert met waarheid, en laat van zich horen op cruciale momenten. Ons stemmetje negeren heeft gevolgen. Als we vaker naar het gefluister durven te luisteren, komt onze innerlijke stem naar de voorgrond. Dan leven we vanuit een ander, hoger, bewustzijn. Nu waren we nog aan het oefenen, maar de tijd is rijp en wij zijn er klaar voor:
Bewust Zijn.